Rijksarchief in België

Ons collectief geheugen !

FR | NL | DE | EN
Menu

Duivenpootjes in het Rijksarchief?!

Texte petit  Texte normal  Texte grand
28/10/2016 - Divers - Rijksarchief te Hasselt

Aan het rijtje 'wolvenoren', 'staaltjes wol en laken', 'gescheurde speelkaarten' en een '18de-eeuws mes', kan sinds kort het woord 'duivenpootjes' worden toegevoegd. Benieuwd hoe deze pootjes in een dossier van het Hasseltse parket terechtkwamen, bewaard in het Rijksarchief te Hasselt?

In de loop van 1920, nog geen twee jaar na het einde van de Eerste Wereldoorlog, waren de gevolgen van de decimering van de Belgische veestapel nog goed te voelen. Vlees werd nog steeds gerantsoeneerd, maar dat weerhield creatieve Hasselaren er niet van toch nu en dan smakelijk te eten.

Drie jongemannen uit Hasselt hadden gemerkt dat de duivenhouders in de stad na vier jaar verbod op het houden van reisduiven, hun hobby weer mochten beoefenen. Terwijl menig Hasselts duivenmelker zijn duiven "opleerde", installeerden zij een nepduivenhok op de zolder van een woning, waar ze er met behulp van een handvol lokvoer in slaagden de jonge duiven binnen te lokken. Eens binnen werden de duiven gekooid en de diertjes die niet voor eigen keukengebruik dienden, werden in Tongeren op de markt voor 6 à 7 frank per stuk aan de man gebracht.

Lang duurde hun handeltje niet. De ringen aan de pootjes van de duiven droegen zodanig uiteenlopende nummers dat een oplettende en duivenminnende politieman uit Tongeren snel begreep dat er iets niet in de haak was.

De ringen - nog rond de pootjes van de onfortuinlijke diertjes - dienden als bewijsstukken tegen de snoodaards, en worden nu nog bewaard in het dossier dat het Hasseltse parket in 1920 over deze zaak samenstelde en dat wordt bewaard in het Rijksarchief te Hasselt.

Bekijk de foto van de duivenpootjes op de Facebookpagina van het Rijksarchief!

Lees ook

Deze tekst delen:
www.belspo.be www.belgium.be e-Procurement